Hangi yaramı soysam bir cocuk zırlıyor
gök,gözle barışıyor
ve tutuşuyor gökyüzü gözlerimle,
aşkın kudreti suya dönüşüyor
yeryüzü ayaklarıma küsüyor ,
sesim dogumdaki cığlıklara karışıyor ...
susmanın kimsesizliğini giyiniyorum
dışarı kar
dışarı yanlızlık
dışarı içerime dönüşüyor
gülmeyle ağlama arasına duvar ögren bir taş ustası
yaşı yaşımda
eli bogazımda
düğüm düğüm taş ilmek atıyor
sancılarıma...
2 Yorumla:
Şiir çok güzelde resim pek bi ürküttü beni:)Dışarıya dönmemeli iç...
Aslında niyetim o resmi buraya koymak değildi sadece o gün biraz ürkütmek istedim okuyanları ama şimdi değişti asıl koymakistediğim resim buydu bir taş ustasının elleri ve sarma sigarası...
Yorum Gönder